Nieuws

03-09-2010     00:40
JAAAAAAAH!!!! Jonathan komt thuis!!!!! 14 september komt hij op Schiphol aan. Oh wat zijn we blij :)!!! Nu gauw de laatste dingen nog in orde maken...

16-08-2010     21:05
En jawel, we hebben eindelijk twee nieuwe plaatjes van ons jochie! Hier is hij een jaar en 10 dagen, ze zijn op 16 juli gemaakt. We zijn er natuurlijk heel blij mee, het is leuk om te zien dat hij weer echt wat ouder is geworden, dan hoeven we straks niet meer zo te wennen :). We hebben nu 15 weken wachten erop zitten, het kon 20 tot 30 weken duren en we horen ongeveer 2 weken van tevoren als hij naar Nederland mag komen.

16-08-2010     20:20

Jonathan Tsai Ting-You

07-07-2010     00:23
En vandaag (of eigenlijk net gisteren) was onze Jonathan jarig. Beetje raar hoor, een verjaardag waarbij hij aan de andere kant van de wereld is. We hebben er dan ook vooral aan gedacht en verder niet te veel gedaan. Ik was net gisteren aan de lijn begonnen, dus die taart zou toch erg slecht uitgekomen zijn, haha. Van de week zijn we begonnen met het kamertje. Behang uitgezocht en morgen ga ik wat behang trekken en verven. Alles lekker langzaam, dan zijn we tenminste niet over een week al helemaal klaar..

21-06-2010     15:45
Dag allemaal, we zijn al weer een paar weken wachten verder. Het duurt nu best lang, het is echt een verschil of je op een kindje wacht, en je weet dat je elke dag een dag van zijn leven mist en dat hij weer verder ontwikkelt zonder dat je het ziet. Het wachten op al die wachtlijsten was echt een stuk gemakkelijker. We weten nu ook dat Jonathan in een pleeggezin zit, en dus niet in het kindertehuis. Dat zorgt ervoor dat we ook lastiger iets van hem te horen of te zien krijgen. Wel hebben ze ons beloofd dat ze waarschijnlijk nog een keer een foto zouden opsturen. Maargoed, voor zijn ontwikkeling is het wel beter om door vaste mensen verzorgd te worden dan door allerlei verzorgsters in het kindertehuis. Daar troosten we ons dan maar weer mee. Verder weten we dat we Jonathan waarschijnlijk niet mogen ophalen. Dat wordt in Taiwan besloten en het ziet er naar uit dat hij naar Schiphol gebracht zal worden..

05-06-2010     10:03
Het rondje Den Haag ging allemaal heel voorspoedig. We waren voor 12 uur klaar met alle loketten. Iedereen was ook echt erg aardig en behulpzaam. Tot we om vier uur gebeld werden door het Taiwanese Consulaat. Er zat een vertaalfout in de papieren. In het chinees was onze trouwdatum verkeerd vertaald. Er stond dat we in 2000 ipv 2003 getrouwd waren. Of we het even opnieuw konden laten vertalen. We baalden echt verschrikkelijk, want dat zou betekenen dat we alles weer opnieuw moesten laten doen en zo een paar weken vertraging opleveren! Dus wij smeken of ze het daar niet zelf even konden aanpassen, aangezien zij chinees spreken en wij niet. Daar moest met de directeur over overlegd worden, en we zouden nog teruggebeld worden. En gelukkig, gelukkig, als wij een kopie van ons trouwboekje zouden doorfaxen, maakten zij er een soort officieel blad bij met de verbetering en hoefden we er zelf niets meer aan te doen. Wat waren wij opgelucht zeg!!

19-05-2010     20:45
Gisteravond zijn we weer bij onze contactpersoon van Meiling geweest. Daar hebben we een hele stapel papieren gehad waar we mee aan de slag moeten. Vandaag hebben we alles bij de notaris laten legaliseren. Morgen even langs bij de rechtbank om de krabbel van de notaris weer te laten legaliseren. En dan hopen we vrijdag het rondje in Den Haag te gaan doen. In de vorige opsomming was ik het ministerie van Justitie nog vergeten, daar moeten we dan ook nog langs. Verder hebben we het dossier van Jonathan gekregen waardoor we nu veel meer informatie hebben dan alleen zijn naam, lengte en geboortedatum :).

11-05-2010     09:54
We hebben twee hele leuke weken achter de rug. Het is ook geweldig om te merken hoeveel mensen met je meeleven en blij voor je zijn! Dertien mei vertrekt er een groep van Meiling naar Taiwan en we mochten met hen een speeltje voor Jonathan meegeven. Als het even kon zou de begeleidster van Meiling ook nog een nieuwe foto maken voor ons. Verder hebben we nog niet veel gehoord. We moeten nu eerst de zgn. Power of Attorney uit Taiwan krijgen die we moeten tekenen en met een heel aantal officiële documenten (getekend door notaris, arrondisementsrechtbank, Ministerie van Buitenlandse Zaken en het consulaat van Taiwan!)moet het dan terug naar Taiwan. Wij hebben ons dan voor Taiwan officieel als ouders aangeboden en een advocaat uit Taiwan gaat ons dan daar vertegenwoordigen in de rechtszaak om Jonathan naar Taiwanees recht op onze naam te zetten. Als dat afgelopen is, dan mogen we hem gaan halen. Vandaar dat we nu een beetje op hete kolen zitten, we willen het liefst zo snel mogelijk al die papieren binnenkrijgen en gaan laten tekenen zodat ze daar Taiwan kunnen gaan beginnen :)!

29-04-2010     21:18
Hierbij de eerste foto van Jonathan. Door op de foto te klikken, kom je in het webalbum met nog twee andere plaatjes :-).

29-04-2010     21:13

Jonathan Tsai Ting-You

27-04-2010     23:44
Lieve mensen, wat kan het ineens snel gaan! We hebben vanavond te horen gekregen dat we de blijde ouders van een zoon zijn! Jonathan Tsai Ting Y You is op 6 juli 2009 geboren. We mogen hem in september/oktober gaan ophalen. We hebben een foto, maar weten nog even niet hoe we die op de site kunnen zetten. Maar het is echt een leuk en lief jochie om te zien :-)!!!

21-04-2010     16:20
En we wachten nog steeds. Waarschijnlijk horen we niets meer totdat we het bewuste telefoontje krijgen dat er een kindje op ons wacht in Taiwan. Nu nog max. 15 maanden, en wie weet worden we over een maand al gebeld, je weet het nu niet... We hebben het allebei wel erg druk op ons werk, dus dat scheelt wel, daardoor heb je genoeg om handen om er niet al te veel aan te denken.

20-02-2010     23:14
Tja, het blijft wachten voorlopig. Nu nog maximaal 17 maanden. Stiekem hopen we dat we binnen een half jaar een voorstel zullen krijgen, zodat we ons kindje eind 2010 kunnen ophalen. Dit omdat Betty’s ouders (die in Angola wonen) rond kerst 2010 op verlof hopen te komen. Wie weet! In 2009 zijn er 30 kinderen uit Taiwan via Meiling naar Nederland gekomen. Dat zijn er 10 minder dan in 2008. We hopen dat in 2010 ons kindje er bij is.

15-01-2010     17:25
En jawel, vandaag zijn onze documenten richting Taiwan vertrokken! Nu nog max. 1,5 jaar, en misschien wel een stuk eerder een voorstel!

11-01-2010     19:55
Nog geen nieuws. Onze papieren liggen nog steeds bij Meiling en/of de vertaler omdat het in het chinees vertaald moet worden etc. We hopen dat we in januari horen dat het klaar is en in Taiwan ligt. Wat wél leuk was, is dat we een heuse kerstkaart/kerstbrief van CSS (het kindertehuis) kregen met de kerst. Dat voelde echt zo goed, dat ze ons daar nu in hun systeem hebben staan!

08-12-2009     00:36
Morgen gaan we het hele set papieren inleveren bij de contactpersoon van Meiling. Dan is het wachten tot alles, vertaald in het chinees, in Taiwan ligt en we daar op de lijst geplaatst worden. Het ging tot nu toe weer heel voorspoedig. De verklaringen van goed gedrag waar we officieel volgens de gemeente 2 tot 4 weken op moesten wachten, lagen binnen 3 werkdagen in de bus bij ons! Beide verklaringen, een foto-album over ons, 4 aanbevelingsbrieven, verklaringen van onze werkgevers, een medisch rapport, het verslag van de Raad van Kinderbescherming, een overzicht van onze financiële status en een persoonlijke brief van onszelf. Alles is klaar en kan op weg! Het wordt nu ook echt iets reeëler voor ons, we gaan nu niet meer wachten voor de volgende wachtlijst, maar nu mogen we echt gaan wachten op een voorstel!

25-11-2009     22:54
Dag allemaal! Vandaag hebben we te horen gekregen dat we door de pre-screening heen zijn. CSS heeft ons een brief gestuurd. Daar zijn we natuurlijk heel blij mee. Komende weken zullen we de rest van de benodigde documenten in orde gaan maken. Hierna wordt alles doorgestuurd naar iemand die deze in het Chinees voor ons gaat vertalen voordat het uiteindelijk wordt het doorgestuurd naar het kindertehuis CSS. Groetjes van Julian en Betty.

12-11-2009     23:00
Op de website van stichting Meiling lazen we dat de wachttijd voor het andere kindertehuis in Taiwan (die minder hoge eisen stellen w.b. identiteit) inmiddels ruim anderhalf jaar langer is dan het kindertehuis CSS, waar wij voor bezig zijn.. We zijn echt blij dat we het eerst bij dit tehuis kunnen proberen!!

12-11-2009     22:58
We hadden gehoopt dat onze eerste papieren (voor een soort "voorkeuring"), begin oktober in Taiwan zouden liggen. Jammer genoeg kregen we, nadat we de aanbevelingsbrief van de kerkenraad, onze eigen verklaringen over ons persoonlijk geloof en nog wat papieren ingevuld hadden, dat we toch ook de medische keuring alvast moesten doen. Dat kon door onze vakantie in Parijs pas vorige week bij de huisarts. Toen nog een week wachten op de uitslagen van de bloedtesten in het ziekenhuis en dan nu, vanavond, hebben we het complete setje naar de contactpersoon van Meiling gestuurd. Hopelijk horen we dan nu binnen twee maanden of we de andere papieren ook moeten gaan verzamelen als het kindertehuis ons op basis van deze eerste toezending goedkeurt qua identiteit..

13-10-2009     13:03
Voor zover we het nu kunnen overzien kunnen we qua planning het volgende verwachten: In januari/februari 2010 ons complete dossier in Taiwan. Dan na ongeveer 18 maanden een voorstel voor een adoptiekindje, dus misschien augustus 2011. En dan is het ongeveer 20 tot 30 weken wachten tot de juridische zaken geregeld zijn in Taiwan en we het kindje op mogen halen.. Dus misschien april 2012!

13-10-2009     13:00
We hebben onze intake achter de rug. Meiling bemiddelt in Taiwan via 2 kindertehuizen. Dat tehuis waar wij ons voor aangemeld hebben is van een behoudend christelijke organisatie die het heel belangrijk vindt dat de kinderen die zij in een adoptiegezin plaatsen, ook door gelovige christenen worden opgevoed. We moeten nu allebei een "statement of Faith" schrijven, een brief waarin we omschrijven wat het christelijke geloof voor ons inhoudt, en een aanbevelingsbrief van onze dominee. Op basis van die brieven en het verslag van de raad van Kinderbescherming kijkt dat tehuis (CSS = Christian Salvation Services) of wij qua identiteit dicht genoeg bij hen liggen om in aanmerking te komen voor adoptie via hen. Dat horen we over ongeveer 2 maanden. Zo ja, (en daar gaan wel toch wel vanuit..) dan moeten we heel veel papieren gaan klaarmaken. (inkomensverklaringen, een fotoboek over ons en ons huis, aanbevelingsbrieven van familie en vrienden etc. etc.)

28-09-2009     10:22
WE HEBBEN GOED NIEUWS!! Vanochtend werden we gebeld dat we 8 oktober op intakegesprek mogen komen bij stichting Meiling. Dat betekent dat we dus daarna op de allerlaatste wachtlijst komen te staan!! Het is nog steeds heel lastig om aan te geven hoe lang het allemaal nog zal gaan duren, maar stiekem durven we nu op nog maar 2 jaar te rekenen...

14-09-2009     21:51
Ook in augustus is er niets veranderd aan de wachtlijst en tot nu toe in september ook niet. Er zijn in augustus wel weer vier kinderen naar Nederland gekomen, dus boven ons moet er toch wat opgeschoven zijn, zou je dan denken.. Binnenkort herschrijven we de eerste pagina weer eens. Betty is inmiddels druk aan de slag als docente economie op het wartburg college. Hartelijk bedankt weer voor het meeleven. Het is nog steeds erg leuk om te zien dat mensen het blijven volgen!

06-08-2009     00:42
In juli is de wachtlijst voor ons niet veranderd. Wel zijn er via stichting Meiling in juli weer 3 kinderen uit Taiwan geadopteerd, dus het proces gaat nog wel steeds door gelukkig. De mensen die een kwartaal eerder dan wij waren, beginnen nu naar de landenwachtlijst door te stromen zie ik. Dus misschien nog maar drie of vier maanden voor we ons intakegesprek hebben voor die laatste wachtlijst!

19-06-2009     00:13
Twee dagen na onze vorige post keek ik weer op de website van Meiling en zag dat we weer 2 plaatsen opgeschoven zijn. Dus nog 14 wachtenden voor ons, voor we op de laatste wachtlijst staan. Verder stond er ook dat de wachttijden bij één van de twee kindertehuizen in Taiwan een half jaar langer geworden zijn. Ik hoop dat wij daar geen last van zullen hebben omdat we eigenlijk voor dat andere tehuis (met die strenge christelijke eisen) willen gaan. Maar goed, we zullen zien!

13-06-2009     18:17
Sinds 28 april is er nog niets veranderd op de centrale wachtlijst waar we nu op staan. Al anderhalve maand niets.. Wél zag ik nu op de website van een Erik & Jenneke Donkersteeg dat ze gisteren postten dat zij door mogen naar de laatste wachtlijst. Er gebeurt dus wel wat, ik hoop maar dat Meiling alleen de website nog niet ge-update heeft.

30-04-2009     19:31
En nu gaat het ineens snel! Binnen drie dagen zijn we weer 3 plaatsen opgeschoven. Nu nog 16 wachtenden voor ons!

25-04-2009     21:02
Vandaag zijn we weer iets gestegen, nu nog 19 wachtenden voor ons. Het gaat natuurlijk veel te langzaam naar onze zin, maar goed, de ervaring leert inmiddels dat het een volgende maand weer wat sneller kan gaan.

26-03-2009     23:40
En weer twee plaatsen vooruit. Nog 21 wachtenden voor ons op deze wachtlijst :-).

12-03-2009     10:54
Het is weer even geleden dat we weer wat nieuws hadden. Afgelopen maand waren we weer 2 plekjes gezakt op de lijst en begin deze week zagen we dat we weer terug waren op nummer 24. Weer twee maanden zonder veranderingen dus. Van Meiling hoorden we dat ze nog steeds uitgaan van een gemiddelde wachttijd van anderhalf jaar op deze wachtlijst. Dat zou betekenen dat we toch halverwege de wachttijd zijn. Zelf hebben we er wel een wat zwaarder hoofd in. Toen we met dit proces begonnen, was ons voorgerekend dat we nu al helemaal klaar zouden zijn en het duurt nu nog jaren. Maargoed, wie weet!

20-01-2009     14:34
Eindelijk weer eens goed nieuws, we zijn weer doorgeschoven. ER zijn nu nog 23 wachtende stellen voor ons! Via de stichting Meiling zijn in 2008 40 kinderen naar Nederland gekomen. In totaal 24 jongentjes en 16 meisjes.

06-12-2008     20:40
Inmiddels zijn we al weer net zo ver als in september. Nog 27 wachtenden voor ons op de centrale wachtlijst voor Taiwan...

14-11-2008     22:01
Deze maand is er wel wat gebeurd op de wachtlijst, maar niets leuks voor ons. We zijn 2 plaatsen gedaald, nu nog 29 stellen voor ons.. Dat kan, omdat bij Meiling de wachtlijst samengesteld wordt aan de hand van je BKA-nummer (Het nummer dat je van het ministerie krijgt, als je aangeeft dat je wilt gaan adopteren). Dus als mensen een eerder BKA-nummer hebben en zich later dan wij aanmelden bij Meiling, gaan ze toch voor op deze wachtlijst.

10-10-2008     23:55
Het ging zo lekker, elke maand weer vier plekjes omhoog! We hadden al uitgerekend dat het in dit tempo maar ongeveer 11 maanden zou duren voor we de volgende stap kunnen zetten. Jammer genoeg is er deze maand niets gebeurd, nog steeds 27 wachtende stellen voor ons..

19-09-2008     12:28
Het gaat wel met een keurig regelmatig tempo. We zijn weer 4 plekken opgeschoven. Nu nog 27 stellen voor ons, voor we de landenintake hebben :-)

19-08-2008     20:41
We zijn weer 4 plekjes opgeschoven. Nu nog 31 stellen voor ons, voordat we de landenintake hebben..

26-07-2008     01:28
Op dit moment staan er nog 35 stellen voor ons op de centrale wachtlijst voor Taiwan..

26-07-2008     01:24
We staan nu dus op de centrale wachtlijst van stichting Meiling. Daar zullen we nog zo'n anderhalf jaar op staan zoals het er nu naar uit ziet. Daarna krijgen we weer een intake gesprek, en dan gaan we op de wachtlijst voor Taiwan zelf en moeten we dus ook kiezen tussen 1 van de twee kindertehuizen..

26-07-2008     01:22
Nou, het intake gesprek bij Meiling was erg leuk! Eerst kregen we een stuk uitleg over Meiling en daarna nog wat informatie over de 2 kindertehuizen in Taiwan waar Meiling mee samenwerkt. Het ene huis wordt door Amerikanen gedaan en stelt hele hoge eisen aan de aanstaande adoptie-ouders. Je BMI (Body Mass Index, een maat voor je gewicht) mag bijv. niet boven de 30 zijn. Je moet een brief van je kerk sturen waarin ze zeggen dat je echt actief bent in de kerk waar je lid bent. En ze kijken ook nog goed naar je achtergrond. Bij Meiling waren ze dus tevreden over mijn zendingsachtergrond en Julian's CGO-opleiding, want dan waren we hopelijk extra geschikt voor dat "lastige" kindertehuis. Nooit gedacht dat die 2 dingen nog eens op deze manier in ons voordeel zouden werken, haha. Het was voor Meiling dus altijd wat lastig om geschikte adoptie-ouders te vinden die dat kindertehuis dan "goed" vond. Verder hebben we wat informatie over de achtergrond van de kinderen die uit Taiwan komen. Heel vaak hebben ze wel een sociale rapport en vaak ook wel iets medisch. Doordat de gezondheidszorg in Taiwan erg goed is (vergelijkbaar of zelfs beter dan in NL) weet je dus ook heel veel van de (medische) achtergronden van het kind. De moeders worden ook al tijdens de zwangerschap begeleid en moeten na het afstaan nog 3 x terugkomen om te tekenen dat ze hun kind echt niet zelf willen.

10-07-2008     21:30
Volgende week donderdagavond hebben we een afspraak bij stichting Meiling voor ons eerste gesprek daar. We zijn heel benieuwd. Het is in Sleewijk, dus dat is lekker in de buurt voor ons..

10-06-2008     22:50
Geen drie weken, maar vandaag hebben we onze Beginseltoestemming van het ministerie van Justitie ontvangen! Nu mogen we ons gaan inschrijven bij stichting Meiling..

08-06-2008     22:50
Afgelopen woensdag hebben we het rapport van de RvK mogen inzien. Er zaten wat spelfoutjes in, maar verder zijn we er heel tevreden over. Over drie weken mogen we de officiele toestemming van het ministerie van Justitie in de bus verwachten!!!

14-05-2008     22:26
9 mei is de raadsonderzoekster bij ons thuis op bezoek geweest. Het was een fijn gesprek. We hebben nu voor Taiwan via stichting Meiling gekozen. Zoals dat er nu uitziet, duurt dat nog zo'n vijf jaar. Altijd nog ruim anderhalf jaar korter dan Zuid-Afrika. In juni mogen wij het rapport van de RvK inzien en dan gaat het naar ministerie van Justitie. En dan: de beginseltoestemming!!

25-04-2008     11:14
Daar zijn we weer! Vandaag hebben we het tweede gesprek met de raad gehad. De raadsonderzoekster heeft onze levensverhalen met ons doorgenomen en we moesten over een aantal punten wat extra vertellen. We moesten vertellen hoe we elkaar hadden leren kennen en wat voor ontwikkeling we in onze relatie gehad hebben de afgelopen vijf jaar. Soms is het nog goed nadenken! We hebben nu begin mei het derde gesprek, dan komen ze bij ons thuis.

07-04-2008     23:43
Het heeft eventjes geduurd, want door alle drukte schoot het erbij in om de site bij te houden. Inmiddels hebben we het eerste gesprek achter de rug. Dat was vooral een kennismakingsgesprek van 2 uur. Daarna moesten we een verhaal over ons leven schrijven van minimaal 4 kantjes en maximaal 12 kantjes. Julian haalde de 6 kantjes en Betty een krappe 4 kantjes. Die lappen tekst worden in het team besproken en daarna worden we gebeld voor een volgende afspraak en dan worden er aanvullende vragen gesteld aan de hand van ons levensverhaal.

17-03-2008     19:21
Dag allemaal, vandaag zijn we gebeld door de Raad voor Kinderbescherming. Volgende week hebben we onze eerste afspraak met hen staan. Dit is iets sneller dan we dachten!

29-02-2008     21:24
Vandaag mochten we de Raad voor Kinderbescherming bellen om te vragen wanneer we ongeveer aan de beurt zouden zijn. Er zijn nog 7 stellen voor ons, ze schatten dat het nog zo'n 2 maanden zou duren eer ze met ons kunnen beginnen..

25-01-2008     22:59
Veel nieuws is er niet te melden. We wachten nog steeds vrolijk op de oproep van de RvK voor het gezinsonderzoek. Verder zagen we tot ons verdriet dat bij Wereldkinderen nu ook bijna alle wachtlijsten gesloten zijn. Behalve China, waar we niet voor in aanmerking komen, omdat Betty nog geen 30 is. Je krijgt een flinke longcapaciteit als je zo'n lange adem moet hebben :-)

05-12-2007     23:04
We zijn nu bij een huisarts geweest voor de medische keuring. Eerst hebben we een rijtje vragen over ernstige ziekten beantwoord. Daarna werd onze bloeddruk gemeten, werden we beklopt en beluisterd met de stethoscoop. Conclusie: gezonde man en gezonde vrouw.. De formulieren hebben we gauw op de bus gedaan, dan kan dat de Raad voor Kinderbescherming niet vertragen.

24-11-2007     22:53
Vandaag kregen we de eerste brief van de Raad voor de Kinderbescherming, met de formulieren voor het medische onderzoek. Dat moeten we door een arts laten doen, het mag niet onze eigen huisarts, familie of bekende zijn. Verder stond er in de brief dat we de eerstkomende drie maanden ze niet mogen bellen om te vragen wanneer we aan de beurt zijn voor het gezinsonderzoek. Julian heeft in zijn agenda gezet wanneer de drie maanden om zijn!

30-10-2007     22:37
Er was ons gevraagd om na te denken over welke voorkeuren we hebben als we gaan adopteren. Vragen als: Uit welk land wil je een kind, wil je één kind of meer kinderen tegelijk adopteren, moet het een gezond kind zijn of is een handicap bespreekbaar? De voorlichtster schreef alles op een groot vel papier, zo stonden we dan met 6 stellen onder elkaar, ieder met zijn eigen wensen en voorkeuren. Het leuke hiervan was dat we een rollenspel gingen spelen. We werden zogenaamd gebeld door een bemiddelaar die een kindje voor ons wist, of we deze wilden adopteren. Degene die voor bemiddelaar speelde moest uit de 5 overige stellen juist dat paar kiezen die het best 'matchte' met het profiel van het kind. Echt heel leuk, het wordt dan gelijk heel concreet. Je voelt dan dingen als 'dat zou geweldig zijn', maar ook 'tjonge, zo'n handicap zou ik wel erg zwaar vinden!'. Je beeld wordt dan toch scherper gesteld, over wat je precies kunt en wilt. Natuurlijk moeten we er nog veel over denken en lezen, we hebben daar nu tenslotte alle tijd voor... ;-). Tja, dan afscheid nemen van de anderen. Je bouwt in 6 bijeenkomsten toch een band op. We hebben (mail)adressen uitgewisseld, zodat we toch op de hoogte kunnen blijven van elkaars vorderingen.

30-10-2007     22:37
Dag allemaal! Vandaag hebben we de laatste VIA-bijeenkomst gehad. Het gaat dan toch weer snel! Het was een dag met vooral een praktische invulling. We werden voorgelicht over het vervolg van de procedure, en helaas, over de ontstane extra wachttijd voor de volgende stap, het gezinsonderzoek. Waarschijnlijk zijn we pas rond juni 2008 aan de beurt hiervoor. Dat zou betekenen dat we bij gezondheid over een jaar pas onze beginseltoestemming kunnen hebben. Hoewel we ons er op hadden ingesteld, is het niet leuk om dit nu ook 'officieel' bevestigd te horen.

27-10-2007     15:57
Het is de één na laatste bijeenkomst. Aan ons wordt gevraagd hoe we in het adoptieproces staan? Zijn er dingen veranderd door de bijeenkomsten? We geven aan dat het beeld van adoptie bij ons realistischer is geworden, ook mede vanwege het zelf nadenken erover en het bezoek aan de open dag van Wereldkinderen. Meerdere opties, als het gaat om keuze van het land en eventueel Special Need kinderen, zijn opengegaan.

27-10-2007     15:57
Het onderwerp vandaag is identiteit en loyaliteit. We zien twee fragmenten van adoptiekinderen en hun omgaan met hun identiteit. Een jongen uit Peru die er over denkt om zijn achternaam te veranderen in zijn vroegere achternaam, omdat hij zich verwant voelt met zijn Peruaanse cultuur. Hij is in een fase waarin het voor hem moeilijk is te verwerken dat zijn biologische moeder hem geen voornaam heeft gegeven. Later blijkt dat hij dit uiteindelijk niet heeft gedaan, maar wel ruimte nodig had om hierover na te denken. Hoe ga je hier mee om als adoptieouders? Je identiteit bestaat uit heel veel bouwstenen. Je naam, je opvoeding, je ouders, je karakter, je gezondheid, je geloofsovertuiging, je lengte en noem maar op. Veel van die dingen zijn voor adoptiekinderen niet zo vanzelfsprekend. Wie van ons denkt er nu bijvoorbeeld over zijn naam? Maar dat kan voor hen wel een hele vraag zijn. Wat betekent mijn naam? Wie heeft die mij gegeven?

27-10-2007     15:56
Adoptiekinderen hebben extra vragen over identiteit. In de periode tot ca. 2,5 jaar hebben ze er nog nauwelijks er in dat ze anders zijn. Daarna gaan ze zien dat hun huidskleur en haar wel anders zijn dan die van mama en papa. Ze gaan vragen stellen als: kom ik uit jouw buik, waarbij ze snel tevreden zijn met het antwoord. Dit is niet meer het geval in de periode daarna, als er vragen boven komen als: 'waarom ben ik hier? Waarom kon ik daar niet blijven? Leven mijn eigen ouders, broertjes en zusjes nog? Adoptiekinderen gaan vaak spreekbeurten maken over het land waar ze vandaan komen. In de pubertijd kunnen er vragen gaan spelen als 'zal ik wel of niet op zoek gaan naar mijn biologische ouders?' 'Waar hoor ik bij?'. Als adoptiekinderen volwassen worden kan ook het krijgen van eigen kinderen vragen oproepen, ook juist iets heel 'eigens' geven. Als het over loyaliteit gaat wordt er onderscheid gemaakt tussen primaire en secundaire loyaliteit. Aan het eerste hoef je niets te doen, er is een bloedband. Het is onverbrekelijk maar zegt op zich niets over de kwaliteit van de relatie. De secundaire loyaliteit is die aan vrienden, buren en collega's. Het gaat om relaties die verbroken kunnen worden. Je ziet dat ook in onze taal. Er bestaan wel ex-vrienden, ex-collega’s enzovoort. Maar geen ex-vader of ex-zus. Die band blijft. Bij adoptie is er na een goede hechtingsperiode sprake van zgn. 'verworven primaire loyaliteit'. Als het goed gaat heeft een kind dan twee primaire loyaliteiten. Naar de biologische ouders en de adoptieouders. Eigenlijk vergelijkbaar met een kind dat gescheiden ouders heeft. Er kunnen dan loyaliteitsconflicten komen. Adoptieouders mogen een kind nooit dwingen om voor één van de partijen (zij of de biologische ouders) te kiezen. Die keuze is niet mogelijk. Als 'huiswerk' voor de laatste bijeenkomst krijgen we een formulier mee om ons te helpen in de keuzes die gemaakt moeten worden bij adoptie. De laatste bijeenkomst (aanstaande dinsdag) zal vooral worden gebruikt voor het uitwisselen van praktische informatie over het adoptieproces.

04-10-2007     23:53
Na de pauze hebben we aan de hand van stellingen als aanstaande adoptieouders doorgepraat over een heleboel dingen. Vanaf de financiële kwestie tot onderwerpen als “wordt mijn kind gediscrimineerd als het donker zou zijn?” of “mijn kindje moet wel helemaal gezond zijn” of “Ik wil wel blijven werken als het kind er is”. Je bent met een groepje allemaal verschillende mensen, heel grappig om te horen wat ze allemaal vinden en verwachten..

04-10-2007     23:52
Eerst hebben we vandaag onze vroegste herinneringen opgehaald. Dat varieerde van 3 tot 6 jaar. Daarna moesten we nadenken over onze eigen hechting. Wat vonden we vroeger fijn om te doen met wie? Wie is er heel belangrijk voor je geweest? Opvallend was dat naast ouders ook juist anderen genoemd werden. Daarna moesten we ons indenken wat een kind meemaakt op het moment van overdracht en daarna. Ogen dicht en luisteren naar een verhaal en bedenken dat je een kind van 2, 3 of 4 bent. Je voorstellen dat er pikzwarte mensen met zwarte krullen in vreemde kleren binnenkomen en je weg uit het tehuis halen waar je je vertrouwd voelt. Je wordt gewoon meegenomen naar een onbekende hotelkamer. Je verstaat ze niet, ze snappen het niet als je zegt dat je naar de wc moet. Ze ruiken heel raar, helemaal niet zoals jij. En dan trekken ze je je eigen kleren uit en moet je ook van die vreemde kleren aan. Dan moet je heel lang stilzitten in een vliegtuig. En dan komt je naar buiten en lopen er alleen nog maar van die rare kleur mensen rond. Die heel veel lawaai maken en allemaal aan je willen zitten. Vreselijk eng allemaal! Dan begrijp je even hoe verschillend het ligt. Voor ons is het één van de mooiste dagen en het kind vindt het vreselijk. Daarna hebben we met elkaar doorgepraat wat je kunt doen om het je kindje toch nog zo gemakkelijk mogelijk te maken. Heel praktisch bijvoorbeeld: neem een prentenboekje mee waarin bijv. nijntje gaat eten of slapen. Als je dan niet kunt praten, dan kun je het op een plaatje aanwijzen.

22-09-2007     11:28
We begrijpen dat onze openheid en manier van beschrijven van ons adoptieproces vragen kan oproepen. We vinden het fijn om dit te weten en er op in te gaan, ook als het gaat om onze motivatie e.d. Aarzel niet om ons te e-mailen!

22-09-2007     11:28
Na afloop van de VIA cursus gaan we direct door naar de open dag van Stichting Wereldkinderen. (www.wereldkinderen.nl). We volgen een workshop over zogenaamde 'Special Need' kinderen en horen het verslag van een vader over de adoptie van 2 jongetjes met een schisis (hazelip). Wereldkinderen stimuleert dat aanstaande adoptieouders goed nadenken over het eventueel adopteren van een kind met een al dan niet operabele, kleine of grote, lichamelijke of geestelijke afwijking of achterstand. Dit omdat er steeds minder 'gezonde' kinderen voor adoptie beschikbaar komen. Vooral omdat (gelukkig) gezonde kinderen steeds vaker worden geadopteerd in hun eigen land. Ook in de workshop die we daarna volgen over India komt sterk naar voren dat een gezond kind adopteren steeds moeilijker wordt. We worden hierdoor aan het denken gezet. We hadden van te voren duidelijk een focus op een land waaruit we zouden willen adopteren, maar ook dat we eigenlijk liever geen 'Special Need' kindje zouden willen, zeker niet als eerste. We merken dat door deze voorlichting er een proces in gang is gezet bij ons, waarvan we nu nog niet weten hoe dit zal lopen, maar waarbij de focus op één land (Zuid-Afrika) in ieder geval is verdwenen en we voor onszelf willen gaan nadenken over eventuele adoptie van kinderen die bijzondere zorg nodig hebben.

22-09-2007     11:28
Afgelopen donderdag de derde bijeenkomst. Helaas zijn we door het drukke verkeer én een lekke band iets te laat... Hechting, daar gaat het over deze morgen. Aan de hand van een schema wordt uitgelegd hoe gewoonlijk een proces van hechting tot stand komt. Hiervoor doorloopt een kind van baby tot kleuter verschillende stadia, die alle op hun beurt erg belangrijk zijn voor de vorming van zijn of haar persoonlijkheid. Komt deze hechting goed tot stand, dan zal het kind 'rond' gedrag vertonen: ze zijn wel eens teruggetrokken, maar ook wel eens nadrukkelijk aanwezig, ze zijn én lief, maar ook wel eens woedend. Het zal soms zelf zijn of haar pijn verwerken, maar soms juist ook de hulp van vader of moeder inroepen. Een adoptiekind heeft een proces van hechting vaak niet goed doorlopen en loopt daarmee emotioneel achter op biologische eigen kinderen. We zien enkele filmfragmenten van adoptiekinderen die afwijkend gedrag vertonen. De één is altijd uitermate lief voor haar adoptieouders, maar verkropt daarbij haar eigen mening uit angst teruggestuurd te worden naar het land waar ze vandaan komt, een ander adoptiekind vertoont juist erg extravert en roekeloos gedrag. Het zijn oudere filmfragmenten, uit de tijd dat de aandacht voor hechtingsprocessen nog minimaal was. Het is goed om dit later te herkennen als adoptieouders. Bijsturing is zeker mogelijk. Voor hen die dit op prijs stellen is er video-begeleiding beschikbaar, op het moment dat het adoptiekind er is. Je kijkt dan samen met een begeleider naar het gedrag van je kind en zijn of haar interactie met jouw als ouder. Natuurlijk heeft niet ieder adoptiekind veel achterstand. Er zijn heel goede tehuizen waar veel aandacht en zorg aan de kinderen wordt besteed voordat ze worden geadopteerd. Toch is het een punt extra aandacht. Aan ons als cursisten wordt gevraagd om ons eigen hechtingsproces, voor zover mogelijk, onder woorden te brengen en op papier te zetten, om ons bewust te maken over hoe dit bij onszelf is geweest.

07-09-2007     21:34
Afgelopen donderdag hebben we onze 2e voorlichtingsbijeenkomst gehad. Centraal stond de ontwikkeling van het kind, voordat het ter adoptie wordt afgestaan. Zo'n kind heeft dan het één en ander meegemaakt. Een 'gemiddeld kind' heeft al op zo'n 4 adressen gelogeerd, van kindertehuizen tot pleegouders. Dit kan consequenties hebben voor het gedrag van het kindje als je het als adoptieouders mag ontvangen. Een reactie als 'ik was overal maar even, dus dat zal bij jullie ook wel zo zijn', kan dan wat afstandelijk overkomen. Overigens hoeft dit natuurlijk niet altijd het geval te zijn. Het is een 'ontdekkingstocht' die je als adoptieouders met je kind gaat, je weet namelijk helemaal niets over zijn of haar achtergrond, die van de biologische ouders, de zwangerschapsperiode, terwijl dit heel veel invloed kan hebben op je kind. Een voorbeeld: Ca. 80% van de uit Polen geadopteerde kinderen volgen speciaal onderwijs, wat waarschijnlijk het gevolg is van overmatig alcoholgebruik van de moeder tijdens de zwangerschap. We zagen enkele filmpjes van kindertehuizen van waaruit ook Nederlandse bemiddelaars hun kinderen krijgen, zoals uit Haïti, Ethiopië en China. Wat opvalt is dat de baby's en kinderen vooral 'verzorgd' worden, terwijl er nauwelijks mee gespeeld wordt. Zo'n kindertehuis kan ook veel invloed hebben op je adoptiekind. Stel je voor: Je komt uit een tehuis waar het dag en nacht een herrie is, altijd huilende kinderen, lawaai van de radio die aanstaat, geluiden van de drukke straat naast de instelling, en dan... komt het bij je thuis, netjes alleen in een stil kamertje. Niet vreemd dan als er dan slaapproblemen om de hoek komen kijken. Ook zijn ze vaak niet gewend om aangehaald te worden en zijn ze gewoon afstandelijk naar hun 'nieuwe ouders'. Een kind dat nooit iets kreeg voor zichzelf moet je niet overladen met speelgoed, trouwens, het kan goed zijn dat een kind van 4 jaar dat nooit speelgoed heeft gehad van voor af aan moet beginnen met 'leren spelen'. Je moet dan niet raar opkijken als ze een rammelaar of bijtring nog geweldig vinden. Zoiets trekt daarna snel bij. Na de pauze hield een 'ervaringsdeskundige' haar verhaal. Zij en haar man hebben 2 kinderen uit China geadopteerd, waarvan 1 zogenaamd 'special need' kindje. 'Special need' wil zeggen dat het kindje een lichamelijke of psychische afwijking heeft. Dat kan variëren van een operabel klompvoetje tot een verstandelijke handicap. Ook daar moet je als aspirant adoptieouders een keuze in gaan maken. Raar eigenlijk: als je samen biologische kinderen krijgt, neem je ze zoals ze zijn, nu mag en moet je van te voren gaan selecteren. Vol gedachten sluiten we deze 2e bijeenkomst af. Tot nu toe ervaren we ze als informatief en geven ze je steeds weer een denkduwtje. Na de volgende bijeenkomst (20 september) is het ook informatiedag van de Stichting Wereldkinderen, waar we naar toe hopen te gaan. (zie ook onder 'procedure' en 'links').

02-09-2007     00:04
Voor alle mensen die via het contactformulier een mailtje gestuurd hadden: we kwamen gisteren achter een vervelende fout. De emails werden verstuurd naar de meermarkt in Herkingen en die heeft ze allemaal gewoon weggegooid. Het is nu allemaal gauw veranderd, maar onze excuses aan degenen die ons gemaild hebben! We weten alleen dus niet wie gemaild hebben, dus persoonlijke excuses of reacties op de email zullen niet komen. Probeer het nog maar een keer, het komt nu echt aan :-)!

30-08-2007     23:49
Nou, vandaag was de eerste dag dat we wat meer konden doen in de adoptieprocedure, op het betalen van de rekening voor deze cursus na dan. We hebben de eerste ochtend VIA-cursus in Rotterdam achter de rug. Het was een groep met 7 stellen en één alleenstaande vrouw. En dan nog twee voorlichters van de Stichting Adoptievoorzieningen. Het eerste anderhalf uur moesten we vrij uitgebreid om de beurt een onszelf aan een ander stel voorstellen, dat het dan weer aan de hele groep vertelde. De tweede helft van de morgen hebben we nagedacht over de biologische ouders van een adoptiekind. Over redenen die er kunnen zijn om je kind ter adoptie af te staan. Er waren een paar videofragmenten van vrouwen uit Zuid-Afrika die uitlegden waarom ze het deden en een stukje van een chinees gezin die hun dochter ter vondeling hadden gelegd. Het was wel indrukwekkend. Toen we net begonnen te denken over adoptie had je vaak het gevoel van “die biologische ouders, daar wil je zo min mogelijk mee te maken hebben”. Het voelde bedreigend. In de loop van de afgelopen jaren is dat wel veranderd omdat je weet dat het voor je aanstaande kind vaak fijn is als je nog zoveel mogelijk weet over zijn of haar afkomst. Vandaag hebben we meer begrip voor de biologische moeder gekregen en ook dat het niet bedreigend is als je haar bijvoorbeeld zou ontmoeten. En nagedacht over hoe je haar een plaats wil geven in het leven van je kind.

21-08-2007     20:08
Tjonge, het was wel een beetje spannend om met zo'n site te beginnen. Maar het is leuker dan we dachten. Het is gewoon ontzettend leuk om reacties te krijgen en te merken dat er veel meer mensen meeleven dan we wisten. Verder hebben we nog iets minder leuks te melden. We hoorden dat er bij de Raad van de Kinderbescherming in Dordrecht personele problemen zijn en dat we waarschijnlijk op zeker 4 maanden extra wachttijd moeten rekenen na de VIA-cursus. We hopen maar dat ze eind oktober extra personeel hebben gevonden om alle overspannen en zieke mensen te vervangen..

14-08-2007     21:46
Vandaag is het zover! Onze website is in de lucht. In februari 2006 hebben wij ons BKA-nummer aangevraagd. Dan kom je op de wachtlijst voor de verplichte VIA-cursus te staan. De VIA-cursus is de tweede stap in de procedure. Donderdag 30 augustus 2007 hebben wij onze eerste bijeenkomst van de VIA-cursus.